توسط تیم تحریریه EVST · آخرین به‌روزرسانی: ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶
اعتبارسنجی محدودیت‌های توان و نیرو تحت ISO / TS 15066 به معنای اندازه‌گیری فیزیکی نیرو و فشار تماسی گذرا و شبه‌استاتیک در دستگاه نهایی و قطعه کار واقعی، در سرعت عملیاتی واقعی، و مقایسه مقادیر خوانده شده با محدودیت‌های ناحیه بدن در جداول بیومکانیکی استاندارد است. گواهینامه خود یک ربات مشارکتی این مورد را پوشش نمی‌دهد. اندازه‌گیری باید روی سلول نهایی انجام شود، نه روی بازوی خالی.
این مقاله یک روش اندازه‌گیری است. برای خودِ ویرایش ۲۰۲۵، به ما مراجعه کنید. راهنمای استانداردهای ایمنی مشارکتی ISO 10218/TS 15066برای چه کسی ارزیابی ریسک در سطح سلول تحت ایزو 10218-2: 2025، به ما راهنمای ادغام سلولاین مورد بعد از هر دو اتفاق می‌افتد، در نقطه‌ای که ارزیابی ریسک می‌گوید محدودیت قدرت و نیرو اعمال می‌شود و کسی باید آن را اثبات کند.
چرا یک شماره دیتاشیت، یک شماره معتبر نیست؟
تولیدکنندگان ربات، ارقام نیرو و سرعت را برای بازوی لخت در حال حرکت در فضای آزاد منتشر می‌کنند. این اعداد ربات را توصیف می‌کنند، نه سلول را. هنگامی که یک گیره، یک فیکسچر و یک قطعه کار اضافه می‌شوند، هندسه تماس کاملاً تغییر می‌کند: یک انگشت گیره کند که روی یک قطعه گرد بسته می‌شود، نیرو را در یک منطقه وسیع پخش می‌کند، در حالی که همان گیره که قطعه‌ای با لبه تیز یا یک بست بیرون زده را نگه می‌دارد، همان نیرو را در کسری از سطح تماس متمرکز می‌کند و فشار، نه تنها نیرو، چیزی است که محدودیت‌های بیومکانیکی در واقع محدود می‌کنند.
طبق استاندارد ISO/TS 15066، محدود کردن توان و نیرو در نقطه تماس بین سیستم ربات و فرد تعریف می‌شود که شامل ابزار و قطعه کار به عنوان بخشی از سیستم ربات برای این منظور می‌شود. می‌توان یک سلول در اطراف یک ربات ساخت که به خودی خود کاملاً مطابق با استاندارد باشد و پس از اتصال ابزار واقعی، همچنان در محدود کردن توان و نیرو دچار مشکل شود، زیرا این استاندارد هرگز ربات را به صورت جداگانه آزمایش نمی‌کرد. همیشه تماس را آزمایش می‌کرد.
تماس گذرا و شبه استاتیک دو معیار اندازه‌گیری متفاوت هستند
استاندارد ISO/TS 15066 تماس را به دو دسته تقسیم می‌کند و اعتبارسنجی که فقط یکی از آنها را بررسی کند، ناقص است. تماس گذرا شامل یک ضربه کوتاه است، مانند برخورد یک ربات متحرک با یک فرد قبل از اینکه هر عملکرد ایمنی زمان واکنش داشته باشد؛ تماس شبه استاتیک شامل گیر افتادن یا گیر افتادن فرد بین ربات و یک سطح ثابت است، که در آن نیرو به جای افزایش و رها شدن، ایجاد و نگه داشته می‌شود. محدودیت‌های این دو متفاوت است زیرا مکانیسم آسیب متفاوت است و ابزاری که در آزمایش ضربه گذرا قبول می‌شود، اگر بتواند دستی را به لبه یک وسیله ثابت بچسباند، همچنان می‌تواند در سناریوی گیر کردن شکست بخورد.
در عمل، یک طرح اعتبارسنجی باید قبل از شروع اندازه‌گیری، مشخص کند که هر نوع تماس می‌تواند در کجای طرح سلولی به طور معقول رخ دهد. تماس گذرا در طول مسیرهای نزدیک شدن و عقب رفتن ربات بررسی می‌شود. تماس شبه استاتیک در هر مکانی که ابزار، قطعه کار یا فیکسچر بتواند شکافی را در برابر دست، بازو یا بدن فرد ببندد، بررسی می‌شود، زیرا در آنجاست که گیره زدن اتفاق می‌افتد و این مکان‌ها به ندرت مکان‌هایی هستند که یک مهندس ابتدا در یک نقشه متوجه آنها می‌شود.
خواندن محدودیت‌های ناحیه بدن بدون حدس زدن اعداد
پیوست الف استاندارد ISO/TS 15066، مقادیر مجاز نیرو و فشار تماسی گذرا و شبه‌استاتیک را در مجموعه‌ای از نواحی تعریف‌شده بدن، از جمجمه و صورت گرفته تا پایین پاها و ساق پا، جدول‌بندی می‌کند و مقادیر مجاز بر اساس ناحیه بدن متفاوت است زیرا حساسیت بافت بر اساس ناحیه بدن متفاوت است. عددی که تماس قابل قبول روی ساعد است، می‌تواند بسیار بیشتر از حد مجاز روی نوک انگشت یا صورت باشد، و دقیقاً به همین دلیل است که یک تنظیم «سرعت ایمن» واحد نمی‌تواند جایگزین اندازه‌گیری در نقطه تماس واقعی که ارزیابی ریسک شناسایی کرده است، شود.
پیامد عملی این است که ناحیه باید طوری انتخاب شود که با سلول واقعی مطابقت داشته باشد، نه راحت‌ترین ناحیه برای آزمایش. اگر دست اپراتور نقطه تماس محتمل در حین بارگذاری قطعه باشد، محدودیت‌های دست و انگشت حاکم است. اگر امکان برخورد تنه به فردی هنگام عبور از کنار یک وسیله نوسانی وجود داشته باشد، محدودیت‌های تنه حاکم است و اعداد یکسانی نیستند. خواندن ردیف اشتباه جدول، اعتبارسنجی‌ای ایجاد می‌کند که دقیق به نظر می‌رسد و هیچ چیزی در مورد خطر واقعی ثابت نمی‌کند.
ابزار اندازه‌گیری: نیروسنج و فشارسنج واقعاً چه کاری انجام می‌دهند؟
استاندارد ISO/TS 15066 اندازه‌گیری را با استفاده از یک دستگاه اندازه‌گیری نیرو و فشار تماسی فنری توصیف می‌کند که در محل و جهت مشخص شده توسط ارزیابی ریسک قرار می‌گیرد و ربات در حرکتی که بدترین حالت تماس را در آن نقطه ایجاد می‌کند، حرکت می‌کند. این دستگاه حداکثر نیرو را در طول رویداد و همراه با سطح تماس شناخته شده ابزار یا سطح فیکسچر، فشار در آن تماس را می‌خواند. هر دو رقم با حد مجاز برای ناحیه بدن تحت آزمایش مقایسه می‌شوند و هر دو باید به طور مستقل از حد مجاز عبور کنند، زیرا اگر سطح تماس کوچک باشد، یک تماس می‌تواند نیرو را منتقل کند و همچنان در اثر فشار شکست بخورد.
تیم‌های راه‌اندازی گاهی اوقات به جای اندازه‌گیری فیزیکی، یک محاسبه تقریبی با استفاده از نیروی خروجی ربات نامی را جایگزین می‌کنند. این رویکرد هندسه ابزار را به طور کامل نادیده می‌گیرد و به طور مداوم اعداد خوش‌بینانه‌ای تولید می‌کند، زیرا یک محاسبه، تماس یکنواخت را فرض می‌کند و یک گیره یا فیکسچر واقعی به ندرت چنین تماسی را ارائه می‌دهد. طبق ساختار خود ISO/TS 15066، محاسبه می‌تواند از ارزیابی ریسک پشتیبانی کند، اما مسیر انطباق خود استاندارد، اندازه‌گیری در سلول نهایی است و یک قرائت فیزیکی چیزی است که یک نهاد مطلع یا مهندس ایمنی مشتری انتظار دارد در پرونده ببیند.
یک توالی اندازه‌گیری عملی برای ابزار و قطعه کار واقعی
توالی بررسی با فهرست مکان‌های تماس محتمل ارزیابی ریسک شروع می‌شود، نه با ابزاری که اتفاقاً در آن روز نصب می‌شود. هر مکان با سرعت تولید و بار مفید واقعی ربات، با استفاده از ابزار واقعی انتهای بازو و یک قطعه تولیدی واقعی آزمایش می‌شود، زیرا یک قطعه آزمایشی سبک‌تر، جرم مؤثر در تماس را تغییر می‌دهد و سرعت آزمایش پایین‌تر، ضربه گذرا را کمتر از مقدار واقعی نشان می‌دهد. گیج در نقطه مشخص شده قرار می‌گیرد، حرکت اجرا می‌شود و حداکثر نیرو و فشار اندازه‌گیری شده قبل از رفتن به مکان بعدی، در برابر حد ناحیه بدن برای آن مکان ثبت می‌شوند.
هر مکانی که دچار خطا می‌شود، پس از تغییر، چه سطح ابزار نرم‌تر باشد، چه لبه‌ی گرد فیکسچر، چه سرعت نزدیک شدن کاهش یافته، یا تغییر موقعیت نقطه تماس، دوباره تست می‌شود و تست مجدد از همان روش اولیه استفاده می‌کند تا اعداد قبل و بعد قابل مقایسه باشند. این مرحله جایی است که تیم راه‌اندازی ما بیشترین زمان را روی یک سلول مشترک جدید صرف می‌کند، زیرا یک اصلاح فیکسچر که در نقشه بی‌اهمیت به نظر می‌رسد، اغلب هندسه تماس را به اندازه‌ای تغییر می‌دهد که یک اندازه‌گیری را از یک پاس به یک خطا منتقل می‌کند، و تنها راه برای دانستن این موضوع، اندازه‌گیری مجدد است نه فرض کردن.
جایی که سلول‌های واقعی معمولاً در اولین اندازه‌گیری خود شکست می‌خورند
همین تعداد انگشت‌شمار از گزینه‌های طراحی، بارها در سلول‌هایی که در اولین آزمایش محدودکننده توان و نیرو شکست می‌خورند، ظاهر می‌شوند. انگشتان تیز گیره یا سرهای اتصال‌دهنده نمایان، نیرو را در یک ناحیه تماس کوچک متمرکز می‌کنند و فشار را حتی زمانی که نیروی کل در محدوده مجاز است، از حد مجاز فراتر می‌برند. فیکسچرهای صلب بدون انطباق، یک نقطه گیره شبه‌استاتیک سخت ایجاد می‌کنند که یک فیکسچر نرم‌تر یا فنری از آن اجتناب می‌کرد. سرعت نزدیک شدن که برای توان عملیاتی تنظیم شده است، به جای سرعت نزدیک شدن که برای بدترین حالت تماس تنظیم شده است، نیروی گذرا را دقیقاً در لحظه‌ای که یک فرد می‌تواند حضور داشته باشد، به بالاتر از حد مجاز می‌رساند. قطعات کار با برآمدگی، پلیسه یا ویژگی‌های بیرون‌زده، هندسه تماس مؤثر را از آنچه در مدل CAD مورد استفاده برای طراحی سلول فرض شده بود، تغییر می‌دهند.
هیچ‌کدام از این‌ها مشکلات ربات نیستند و هیچ‌کدام نیازی به کنار گذاشتن محدود کردن توان و نیرو به عنوان روش حفاظتی ندارند. آنها نیاز به تغییر ابزار، فیکسچر یا پروفیل سرعت در محل خاصی که دچار خطا شده است، و سپس اندازه‌گیری مجدد در آن محل دارند. سلولی که در اولین پاس خود دچار خطا می‌شود، نتیجه طبیعی یک اندازه‌گیری واقعی است، نه نشانه‌ای از اینکه رویکرد مشارکتی برای کاربرد مورد نظر اشتباه بوده است.
مستندسازی اعتبارسنجی برای پرونده فنی
اندازه‌گیری‌ای که ثبت نشده باشد، برای اهداف انطباق وجود ندارد. رکوردی که یک مهندس ایمنی مشتری یا یک نهاد مطلع انتظار دارد شامل ناحیه بدن مورد آزمایش و دلیل انتخاب آن، ابزار، قطعه کار، سرعت و بار مفید مورد استفاده در طول آزمایش، حداکثر نیرو و فشار ثبت شده در هر نقطه تماس، مقادیر حد مجاز مورد استفاده برای مقایسه و منبع آنها، و وضعیت هر مکانی که در اولین عبور ناموفق بوده است به همراه نتیجه آزمایش مجدد پس از رفع نقص می‌شود. این رکورد بخشی از پرونده فنی خود سلول می‌شود، جدا از اعلامیه خود سازنده ربات، زیرا سلول نهایی چیزی است که گواهی می‌شود، نه قطعه.
تیم‌های راه‌اندازی EVST این مستندات را به عنوان یک سند قابل تحویل با مرحله تأیید جداگانه در نظر می‌گیرند که در طول آزمایش پذیرش تولید شده است، نه اینکه بعداً از حافظه بازسازی شود، زیرا اگر یک مهندس ایمنی بعداً بپرسد کدام نسخه خاص از تجهیزات آزمایش شده است، دفاع از یک رکورد اعتبارسنجی که پس از این رویداد جمع‌آوری شده است، دشوار است. مهندسان میدانی که این کار را در کارخانه‌ها و محیط‌های نظارتی مختلف انجام می‌دهند، تمایل دارند فرمت رکورد را از قبل استاندارد کنند، زیرا یک الگوی ثابت چیزی است که یک راه‌اندازی چند سلولی را قابل حسابرسی می‌کند، نه مجموعه‌ای از گزارش‌های یک‌باره.
چرا این کار در محیط‌های خطرناک و پرحجم دشوارتر می‌شود؟
اعتبارسنجی محدود کردن توان و نیرو، یک اقدام یک‌باره نیست که به طور کامل بین کاربردها منتقل شود. سلولی که برای مونتاژ عمومی ساخته شده و بعداً برای خانواده‌ای از قطعات دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد، نیاز به اندازه‌گیری مجدد دارد، زیرا ابزار و قطعه کار جدید، هندسه تماسی را که آزمایش اصلی پوشش می‌داد، تغییر می‌دهد. کاربردهای مشترک ضد انفجار، لایه دیگری را اضافه می‌کنند، زیرا محفظه‌ها و سیستم‌های پاکسازی دارای رتبه ATEX یا IECEx، جرم ابزار و سختی سطح را در نقاط تماس دقیق اندازه‌گیری شده توسط اعتبارسنجی تغییر می‌دهند و گواهینامه‌ای که خطر احتراق را پوشش می‌دهد، چیزی در مورد نیروی تماس نمی‌گوید. خطوط تولید خودرو با حجم بالا که طبق نظم فرآیند IATF16949 ساخته شده‌اند، هنوز به اندازه‌گیری فیزیکی یکسانی در ایستگاه نهایی نیاز دارند. یک سیستم کیفیت مستند، میزان پایداری اجرای آزمایش را کنترل می‌کند، نه اینکه آیا اعداد نیرو و فشار اساسی قابل قبول هستند یا خیر.
این نیز جایی است که ردپای مهندسی میدانی جهانی بیش از آنچه روی کاغذ به نظر می‌رسد اهمیت دارد. تأمین‌کننده‌ای که فقط در یک منطقه تکنسین دارد، برای تکرار مداوم این اندازه‌گیری در کارخانه‌های کشورهای مختلف با مشکل مواجه می‌شود، در حالی که شبکه‌ای به اندازه کافی بزرگ که بتواند یک مهندس آموزش‌دیده با همان گیج و روش را به هر سایت ارسال کند، چیزی است که سوابق اعتبارسنجی را در طول یک دوره راه‌اندازی قابل مقایسه نگه می‌دارد، نه اینکه به کسی که به صورت محلی در دسترس بوده بستگی داشته باشد.
مقایسه‌ی محدود کردن قدرت و نیرو با سایر روش‌های مشارکتی
محدود کردن توان و نیرو یکی از چهار روشی است که ISO/TS 15066 برای عملیات مشارکتی به رسمیت می‌شناسد و تنها روشی است که از طریق اندازه‌گیری تماس فیزیکی مستقیم به جای منطق فاصله یا نظارت، اعتبارسنجی می‌شود. جدول زیر خلاصه می‌کند که هر روش در واقع چه چیزی را تأیید می‌کند و اعتبارسنجی چه شواهدی را ارائه می‌دهد، که زمانی مفید است که ارزیابی ریسک باید توجیه کند که چرا یک روش برای یک کار مشخص بر روش دیگر انتخاب شده است.
| روش مشارکتی | چه چیزی تأیید شده است | شواهد اولیه در پرونده فنی |
|---|---|---|
| توقف نظارت شده با درجه ایمنی | ربات قبل از اینکه شخصی به آن برسد، کاملاً متوقف می‌شود و تنها پس از خالی شدن فضا، دوباره به حرکت خود ادامه می‌دهد. | گزارش تست عملکردی منطق توقف و از سرگیری تحت ورودی شبیه‌سازی شده |
| هدایت با دست | ربات فقط تحت کنترل مداوم و تحت نظارت اپراتور با سرعت کاهش یافته حرکت می‌کند. | گزارش تست حالت کنترل و بررسی عملکرد دستگاه فعال‌ساز |
| نظارت بر سرعت و جداسازی | سرعت ربات با کاهش فاصله اندازه‌گیری شده توسط فرد، کاهش می‌یابد و هرگز از فاصله حفاظتی جدا نمی‌شود. | گزارش تست ناحیه حسگر در برابر فاصله جداسازی محاسبه شده |
| محدود کردن توان و نیرو | حداکثر نیرو و فشار تماسی در ابزار و قطعه کار واقعی در محدوده ناحیه بدنه باقی می‌ماند. | گزارش اندازه‌گیری فیزیکی با قرائت گیج در هر محل تماس، طبق مقادیر حدی پیوست A |
این برای خریداری که یک سلول همکاری را مشخص می‌کند، چه معنایی دارد؟
تأمین‌کننده‌ای که بدون شرح چگونگی اندازه‌گیری توان و محدود کردن نیرو روی ابزار و قطعه کار نهایی، از «سلول ربات مشارکتی» نقل قول می‌کند، در واقع یک فرض را نقل می‌کند، نه یک طرح معتبر. خریدار قبل از امضا می‌تواند به‌طور منطقی بپرسد که کدام نواحی بدن به‌عنوان نقاط تماس محتمل شناسایی شده‌اند، چه دستگاهی نیرو و فشار را اندازه‌گیری خواهد کرد، آیا در آزمایش از ابزار تولیدی واقعی و یک قطعه واقعی به‌جای یک جایگزین سبک‌تر استفاده خواهد شد، و اگر یک مکان در اولین عبور با شکست مواجه شود، از نظر رویه‌ای چه اتفاقی می‌افتد. تأمین‌کنندگانی که می‌توانند به‌طور خاص به این سؤالات پاسخ دهند، با یک الگوی مستندسازی از قبل موجود، فرآیندی را که قبلاً اجرا کرده‌اند، توصیف می‌کنند، نه فرآیندی را که قصد دارند در طول آزمایش پذیرش بداهه‌پردازی کنند.
برای خوانندگانی که می‌خواهند اصول اولیه ربات مشارکتی را قبل از جزئیات اندازه‌گیری بدانند، راهنمای کامل نحوه کار ربات‌های همکار چهار روش، کاربردها و معیارهای انتخاب را در سطح کلی پوشش می‌دهد.
پرسش و پاسخهای متداول
اعتبارسنجی محدودیت‌های توان و نیرو تحت استاندارد ISO/TS 15066 به چه معناست؟
این به معنای اندازه‌گیری فیزیکی حداکثر نیرو و فشار تماسی گذرا و شبه‌استاتیک در ابزار انتهای بازو، قطعه کار و طرح سلولی واقعی، با استفاده از یک دستگاه اندازه‌گیری نیرو و فشار فنری که در هر نقطه تماس محتمل قرار گرفته است، و مقایسه قرائت‌ها با مقادیر حد ناحیه بدن که ارزیابی ریسک مربوطه را مشخص کرده است، می‌باشد. گواهینامه فضای آزاد خود ربات جایگزین این اندازه‌گیری نمی‌شود.
آیا تفاوتی بین محدودیت‌های تماس گذرا و شبه‌استاتیک وجود دارد؟
بله. تماس گذرا شامل یک ضربه کوتاه قبل از واکنش یک عملکرد ایمنی می‌شود و تماس شبه استاتیک شامل گیر افتادن یا گیر افتادن فرد در جایی است که نیرو ایجاد شده و نگه داشته می‌شود. ISO/TS 15066 مقادیر حد مجاز جداگانه‌ای را برای هر یک تعیین می‌کند و یک ابزار یا وسیله که در یک آزمایش قبول می‌شود، اگر یک نقطه گیرش ایجاد کند که آزمایش فقط گذرا آن را نشان نمی‌دهد، می‌تواند در آزمایش دیگر رد شود.
آیا یک محاسبه می‌تواند جایگزین اندازه‌گیری نیرو و فشار فیزیکی شود؟
محاسبه‌ای که بر اساس خروجی نامی ربات انجام می‌شود، می‌تواند از ارزیابی اولیه ریسک پشتیبانی کند، اما معمولاً هندسه ابزار و فیکسچر را در نظر نمی‌گیرد و در مقایسه با مقدار واقعی فشار، ارقام خوش‌بینانه‌ای ارائه می‌دهد، زیرا سطح تماس واقعی و سختی سطح هستند که فشار را تعیین می‌کنند. شواهد انطباقی که یک نهاد مطلع یا مهندس ایمنی مشتری انتظار دارد، یک اندازه‌گیری فیزیکی در سلول نهایی است، نه یک تخمین محاسبه‌شده.
یک سابقه اعتبارسنجی برای پرونده فنی باید شامل چه مواردی باشد؟
حداقل موارد زیر: ناحیه مورد آزمایش بدن و دلیل انتخاب آن، ابزار، قطعه کار، سرعت و بار مفید مورد استفاده در طول آزمایش، حداکثر نیرو و فشار اندازه‌گیری شده در هر محل تماس، مقادیر حدی مورد استفاده و منبع آنها، و نتیجه جابجایی و آزمایش مجدد برای هر محلی که در اولین تلاش ناموفق بوده است.
آیا عبور از محدودیت قدرت و نیرو، تغییرات آینده سلول را نیز شامل می‌شود؟
خیر. یک خانواده قطعه جدید، یک گریپر اصلاح‌شده، یک فیکسچر متفاوت یا تغییر در سرعت چرخه، هندسه تماس را تغییر می‌دهد و باید دوباره اندازه‌گیری شود. اعتبارسنجی محدودیت توان و نیرو به پیکربندی خاص ابزار و قطعه کار مورد آزمایش وابسته است، نه به مدل کلی ربات.
نکات کلیدی
- محدود کردن توان و نیرو با اندازه‌گیری فیزیکی نیروی تماسی و فشار در ابزار و قطعه کار واقعی تأیید می‌شود، نه با تکیه بر گواهی فضای آزاد خود ربات.
- تماس گذرا و تماس شبه‌استاتیک از مقادیر حدی متفاوتی استفاده می‌کنند و نیاز به بررسی‌های جداگانه‌ای دارند؛ ابزاری که از یکی عبور کند، می‌تواند از دیگری نیز عبور کند.
- محدودیت‌های ناحیه بدن بسیار متفاوت است، بنابراین نقطه اندازه‌گیری باید با جایی مطابقت داشته باشد که ارزیابی ریسک می‌گوید تماس می‌تواند به طور معقول رخ دهد، نه راحت‌ترین مکان برای آزمایش.
- یک محاسبه می‌تواند از ارزیابی ریسک پشتیبانی کند، اما شواهد انطباق با استاندارد، قرائت فیزیکی از یک دستگاه اندازه‌گیری نیرو و فشار در سلول نهایی است.
- هر مکان ناموفق نیاز به یک اصلاح مستند و آزمایش مجدد با استفاده از همان روش دارد و گزارش کامل در پرونده فنی خود سلول قرار دارد.
انجام صحیح این کار، چیزی است که یک سلول مشارکتی را که از اولین ممیزی ایمنی خود جان سالم به در می‌برد، از سلولی که فقط روی کاغذ مطابق با استانداردها به نظر می‌رسد، متمایز می‌کند. EVST (EVS TECH CO., LTD)، یک تولیدکننده و یکپارچه‌ساز رباتیک مستقر در چنگدو که در اواخر سال ۲۰۱۸ تأسیس شد، پروژه‌های اتوماسیون را در بیش از ۱۰۰ کشور ارائه می‌دهد و تیم‌های راه‌اندازی آن، این اندازه‌گیری را به عنوان یک مرحله استاندارد آزمون پذیرش روی سلول‌های مشارکتی انجام می‌دهند، نه به عنوان یک اقدام بعدی که توسط مهندس ایمنی مشتری درخواست شده است. تیم‌هایی که یک برنامه مشارکتی را مشخص می‌کنند و می‌خواهند نظر دومی در مورد نقاط اندازه‌گیری، ابزار یا مستندات داشته باشند، می‌توانند از طریق ... با ما تماس بگیرند. evsrobot.com.
درباره نویسنده: تیم تحریریه EVST در مورد ایمنی و انطباق اتوماسیون صنعتی برای تیم‌های مهندسی و EHS که سلول‌های ربات را تعیین یا پذیرش می‌کنند، می‌نویسد. EVST یک تولیدکننده و یکپارچه‌ساز رباتیک است که دفتر مرکزی آن در چنگدو واقع شده و پروژه‌های اتوماسیون را در بیش از ۱۰۰ کشور جهان ارائه می‌دهد و دارای گواهینامه‌های شخص ثالث CE / SGS / TUV و گواهینامه IATF16949 در سطح خودرو برای خطوط تولید مربوطه است.
نویسنده: تیم تحریریه EVST
بازبینی شده بوسیله: تیم تحریریه EVST
اخرین به روز رسانی:
مواد و روش ها: چارچوب اعتبارسنجی نقطه تماس EVST - یک روش میدانی برای تعیین توالی اندازه‌گیری‌های محدودکننده توان و نیرو در برابر محدودیت‌های ناحیه بدن ISO/TS 15066 در ابزار و قطعه کار نهایی، و نه جایگزینی برای ارزیابی ریسک مستند شده توسط خود یکپارچه‌ساز سیستم.
سیاست تحریریه · سیاست اصلاحات · شرایط استفاده