Dla kierowników kończących, którzy wybierają pierwszy zakres automatyzacji. Użyteczne porównanie rzadko brzmi „człowiek czy robot dla każdej części”. Stół wykańczający może przyjmować powtarzające się części o określonej krawędzi, sporadycznie z dużymi zadziorami, kilka rodzin części i jednorazowe naprawy. To są różne zadania. Pierwsze zadanie robotyczne powinno obejmować lokalizację przedmiotu obrabianego, trasę styku i warunek akceptacji, które można powtarzać w całym rzeczywistym zakresie wejściowym. Utrzymuj wyjątki widoczne, zamiast uśredniać je w obiecującym cyklu demonstracyjnym.
Oddziel zmiany przed wyborem robota
Kiedy doświadczony operator zmienia kąt lub przesuw, należy zadać sobie pytanie, dlaczego. Czy frez był większy, element był osadzony inaczej, ścierniwo zużyte, czy wymagany wygląd był inny? Te przyczyny wymagają różnych rozwiązań. Błąd lokalizacji wymaga lepszej prezentacji lub wykrywania. Szeroki zakres frezów wejściowych może wymagać ograniczenia procesu wstępnego lub oddzielnego przejścia o dużej sile usuwania. Zużycie ścierne może wymagać określonej metody wymiany lub kompensacji. Naprawa kosmetyczna z nową oceną każdej części może pozostać ręczna, dopóki nie będzie można jej określić jako zadania o węższym zakresie.
| Praca dociera na stół | Pierwsza droga procesu | Dowody, które mogłyby zmienić trasę |
|---|---|---|
| Powtarzalna rodzina części, stabilny punkt odniesienia, zdefiniowany obszar i akceptacja | Wypróbuj zautomatyzowany przejazd końcowy | Najgorsze oczekiwane dostawy, złe osadzenie lub zużyte materiały ścierne przerywają okno akceptacji |
| Części przeważnie powtarzane, z okazjonalnymi poważnymi zadziorami lub powrotami | Zautomatyzuj przejście stabilne i wyjątki trasy osobno | Wyjątki pochłaniają wystarczająco dużo czasu lub zmian, że domniemana wydajność robota nie spełnia już zapotrzebowania |
| Niepowtarzalna geometria lub wykończenie, które zmieniają się przy każdym zadaniu | Zachowaj wykwalifikowaną pracę ręczną lub zdefiniuj mniejszą, powtarzalną rodzinę | Powstają wspólne dane, powtarzalny obszar styku i testowalne kryteria wykończenia |
To są warunki trasy, a nie uniwersalne limity wielkości partii. Porównanie ekonomiczne wymaga rzeczywistego składu i kosztu zaakceptowanej części, a nie wymyślonego okresu zwrotu.
Wybierz, czy robot ma dostarczyć część czy materiał ścierny
Robot może przenosić mały, bezpiecznie chwycony element do nieruchomego koła lub pasa. Dzięki temu stacje ścierne koncentrują się w jednym miejscu, ale powierzchnia chwytna elementu, punkt odniesienia mocowania, kąt ustawienia i bezpieczne zwolnienie są kluczowe dla projektu. Alternatywnie, robot może przenosić narzędzie ścierne do większego, nieruchomego elementu; zmienia to zasięg, obciążenie narzędzia, kabel i problem z podatnością. Nie można wybrać jednego układu wyłącznie na podstawie liczby ładunków użytecznych robota.
Materiał filmowy przedstawia pomarańczowego robota zmieniającego swoją pozycję końcową obok nieruchomego urządzenia szlifierskiego z tarczą lub taśmą, w pobliżu którego znajdują się małe metalowe elementy. Jest to użyteczna ilustracja zagadnienia projektowania części ze stałym materiałem ściernym. Film nie pokazuje wykończonej powierzchni, ilości usuniętego materiału, systemu kontroli siły ani wyniku ręcznego porównania.
00:05 — Pomarańczowy robot ustawiony jest obok stałej stacji ściernej; poniżej widoczne są małe metalowe kawałki.
W przypadku proponowanej trasy z trzymaniem części, zapytaj, co lokalizuje i utrzymuje część oraz które powierzchnie ukrywa metoda chwytania. W przypadku trasy z trzymaniem narzędzia, zapytaj, jak materiał ścierny dociera do wymaganego obszaru bez utraty kontroli nad kontaktem. W różnych częściach komórki można umieścić podatne lub aktywnie kontrolowane urządzenie kontaktowe; jego obecność i skuteczność muszą zostać określone i przetestowane. Sam płynny ruch robota nie świadczy o stałej sile szlifowania.
Zdefiniuj okno procesu, a nie idealną próbkę
Wykończenie ścierne zależy od siły nacisku, kąta, prędkości i samego ścierniwa. Zużycie może zmienić geometrię koła lub pasa oraz właściwości tnące. Okno akceptacji wymaga zatem zarówno zmienności części przychodzących, jak i zmienności trwałości ścierniwa. Propozycja, która przejdzie pomyślnie nową, łatwą próbę, rozwiązała tylko jeden aspekt problemu.
Zacznij od rysunku części i wymagań dotyczących wykończenia dostarczonych przez kupującego. Określ miejsce/krawędź do obróbki, dopuszczalny pozostały zadzior lub wygląd wykończenia oraz wszelkie wymiary, których nie wolno naruszać. Zbierz standardowe części przychodzące i uzgodnione przykłady z dużym zadziorem lub zmienną pozycją. Dla każdego z nich zanotuj, jak część jest osadzona w uchwycie, jaki układ styków jest używany oraz stan materiału ściernego. Sprawdź wynik tą samą metodą odbioru, która została zastosowana w produkcji. Jeśli metoda jest wizualna, uzgodnij próbki referencyjne i oświetlenie; jeśli jest to pomiar wymiarów lub powierzchni, zanotuj instrument i limity.
| Pytanie próbne | Potrzebna obserwacja | Znaczenie trasy |
|---|---|---|
| Czy da się zlokalizować część i przytrzymać ją wielokrotnie? | Awarie miejsc siedzących/przytrzymania i które dane zostały przesunięte | Napraw prezentację lub zawęź rodzinę przed dostrojeniem ścieżki szlifowania |
| Czy kontakt może usunąć wymagany materiał bez uszkodzenia części? | Wyniki zaakceptowane, niedokończone i przekończone w zwykłych i poważnych stanach przychodzących | Dostosuj zakres kontaktu/ścierności/procesu lub zachowaj wyjątek na osobnej ścieżce |
| Czy wynik jest odporny na ścieranie i zmiany? | Nowe, używane i prawie zmienione wyniki ścierne; czas i błędy przy rzeczywistej zmianie rodziny | Określ zakres prac związanych z obsługą zużycia i przezbrajaniem w oszacowaniu zdolności produkcyjnej |
Protokół z rozprawy powinien być oddzielny zaakceptowano za pierwszym razem, zaakceptowano po przeróbce, skrawek, nie przedstawiono bezpiecznieTo rozróżnienie zapobiega myleniu szybkiego ruchu robota z szybkim, akceptowanym wyjściem. Awaria w najgorszym, uzgodnionym stanie wejściowym nie oznacza automatycznie odrzucenia całej automatyzacji: może uzasadniać wprowadzenie limitu zadziorów na początku procesu, osobnego kroku usuwania dużych ilości materiału lub ręcznej ścieżki wyjątku. Z drugiej strony, wysoki wskaźnik wyjątków może zniweczyć korzyści płynące z automatyzacji tylko łatwych elementów.
Porównaj właściwą jednostkę pojemności i kosztu
Dla każdej rodziny części zanotuj aktualny czas obsługi ręcznej i czas kontroli/poprawek; proponowany cykl załadunku robota i obecność operatora; czas mocowania, programowania i wymiany ścierniwa przypisany do danej partii; częstotliwość przezbrajania; oraz akceptację pierwszego przejścia dla obu tras. Następnie porównaj. przyjętych części na godzinę oraz całkowity koszt zaakceptowanej części korzystając z cen obowiązujących w danym zakładzie. Krótki skok robota szlifującego nie jest tanim rozwiązaniem, jeśli każda część wymaga ręcznej naprawy lub każda mała partia wymaga długiego przezbrojenia. Bez tych zaobserwowanych danych wejściowych, zamiast twierdzić, że inwestycja się zwróciła, należy używać określenia „najpierw próbka”.
EVST może omówić pierwszy zakres automatyzacji na podstawie zdjęć/rysunków części, obszarów do wykończenia, reprezentatywnych zmian przychodzących, aktualnych próbek akceptacyjnych oraz struktury partii/przełączeń. Przydatnym wynikiem jest zdefiniowane okno procesowe i ścieżka wyjątku.
Powiązane lektury EVST: przewodnik po stanowisku do szlifowania i polerowania Opisuje dostępne układy i rodziny modeli. przewodnik po kontakcie i zużyciu W tym artykule zagłębiamy się w kwestie kontroli procesów. W tym artykule analizujemy, który fragment bieżącej pracy ręcznej wymaga najpierw przetestowania zautomatyzowanego.