İlk otomasyon kapsamını seçen sonlandırma denetçileri için. Faydalı karşılaştırma nadiren "her parça için bir insan veya bir robot" şeklindedir. Bir işleme tezgahı, tanımlanmış kenarlı tekrarlanan parçalar, ara sıra ağır çapaklar, çeşitli parça aileleri ve tek seferlik onarımlar alabilir. Bunlar farklı işlerdir. İlk robotik görev, gerçek gelen aralık boyunca tekrarlanabilen bir iş parçası konumu, temas yolu ve kabul koşuluna sahip olmalıdır. İstisnaları ortalamasını alıp umut vadeden bir gösterim döngüsüne dönüştürmek yerine, bunları görünür halde tutun.
Robotu seçmeden önce hangi değişikliklerin olacağını ayrı ayrı değerlendirin.
Deneyimli bir operatör açı veya bekleme süresini değiştirdiğinde, nedenini sorun. Çapak daha mı büyüktü, parça farklı mı yerleştirilmişti, aşındırıcı malzeme mi aşınmıştı yoksa istenen görünüm mü farklıydı? Bu nedenler farklı çözümler gerektirir. Konum hatası daha iyi sunum veya algılama gerektirir. Geniş bir gelen çapak aralığı, yukarı akış proses limiti veya ayrı bir ağır kaldırma işlemi gerektirebilir. Aşındırıcı aşınması, tanımlanmış bir değiştirme veya telafi yöntemi gerektirebilir. Her parça üzerinde yeni bir değerlendirme ile kozmetik bir onarım, daha dar bir görev olarak tanımlanana kadar manuel olarak kalabilir.
| Tezgaha gelen işler | İlk işlem yolu | Rotayı değiştirecek kanıtlar |
|---|---|---|
| Tekrarlanan parça ailesi, sabit referans noktası, tanımlanmış alan ve kabul | Otomatik bitirme geçişini deneyin | En kötü beklenen gelen stok, kötü oturma yeri veya aşınmış aşındırıcı malzeme, kabul penceresini geçersiz kılar. |
| Çoğunlukla tekrarlanan parçalar, ara sıra ciddi çapaklar veya geri dönüşler. | Stabil geçişi otomatikleştirin; istisnaları ayrı olarak yönlendirin. | İstisnalar, yeterince zaman veya geçiş gerektirdiğinden, varsayılan robot kapasitesi artık talebi karşılayamaz hale gelir. |
| Her işte değişen, tek seferlik geometri veya yüzey işlemi. | Nitelikli el işçiliğini sürdürün veya daha küçük, tekrarlanabilir bir aile tanımlayın. | Ortak bir referans noktası, tekrarlanabilir temas alanı ve test edilebilir bir bitirme kriteri ortaya çıkıyor. |
Bunlar rota koşullarıdır, evrensel parti büyüklüğü sınırları değildir. Ekonomik karşılaştırma, uydurma bir geri ödeme süresi değil, gerçek ürün karışımı ve kabul edilen parça başına maliyeti gerektirir.
Robotun parçayı mı yoksa aşındırıcıyı mı getireceğini seçin.
Bir robot, küçük, güvenli bir şekilde kavranmış bir parçayı sabit bir tekerleğe veya banda taşıyabilir. Bu, aşındırıcı istasyonları tek bir yerde yoğunlaştırır, ancak parçanın kavrama yüzeyini, fikstür referans noktasını, sunum açısını ve güvenli bırakma mekanizmasını tasarımın merkezine yerleştirir. Alternatif olarak, robot aşındırıcı aleti daha büyük, sabit bir parçaya taşıyabilir; bu da erişim, alet yükü, kablo ve uyumluluk sorununu değiştirir. Bir düzenleme yalnızca robotun taşıma kapasitesi sayısına göre seçilemez.
Uygulama görüntüleri, küçük metal parçaların yakınında, sabit tekerlekli veya bantlı taşlama ekipmanının yanında son konumunu değiştiren turuncu bir robotu göstermektedir. Bu, parça-sabit aşındırıcı tasarım sorusuna ilişkin faydalı bir örnektir. Klipte, bitmiş yüzey, kaldırılan miktar, kuvvet kontrol sistemi veya manuel karşılaştırmanın sonucu gösterilmemektedir.
00:05 — Turuncu bir robot, sabit bir aşındırıcı istasyonun yanına yerleştirilmiş; altında küçük metal parçalar görülebiliyor.
Önerilen kısmi tutma yöntemi için, parçayı neyin konumlandırdığını ve tuttuğunu ve kavrama yönteminin hangi yüzeyleri gizlediğini sorun. Alet tutma yöntemi için, aşındırıcının temas kontrolünü kaybetmeden gerekli alana nasıl ulaştığını sorun. Uyumlu veya aktif olarak kontrol edilen bir temas cihazı, hücrenin farklı bölümlerine yerleştirilebilir; varlığı ve etkisi belirtilmeli ve test edilmelidir. Sadece düzgün robot hareketi, sabit taşlama kuvveti hakkında hiçbir şey söylemez.
Mükemmel bir örneklem değil, bir işlem aralığı tanımlayın.
Aşındırıcı yüzey işlemesi, temas kuvvetine, açıya, hıza ve aşındırıcının kendisine bağlıdır. Aşınma, tekerleğin veya bandın geometrisini ve kesme davranışını değiştirebilir. Bu nedenle, kabul aralığı hem gelen parça varyasyonunu hem de aşındırıcı ömrü varyasyonunu gerektirir. Yeni ve kolay bir numuneyi geçen bir öneri, sorunun yalnızca bir yönünü çözmüş olur.
Alıcının gerçek parça çizimi ve yüzey işleme gereksinimiyle başlayın. İşlem yapılacak yeri/kenarı, izin verilen çapak veya yüzey görünümünü ve zarar görmemesi gereken boyutları belirleyin. Normal gelen parçaları ve üzerinde anlaşılan yüksek çapak veya konum varyasyonu örneklerini toplayın. Her biri için, parçanın fikstürde nasıl durduğunu, hangi temas düzeninin kullanıldığını ve aşındırıcının durumunu kaydedin. Sonucu, üretimde kullanılan aynı kabul yöntemiyle inceleyin. Yöntem görsel ise, referans örnekleri ve aydınlatma konusunda anlaşın; boyutsal veya yüzey ölçümü ise, aleti ve limitleri kaydedin.
| Deneme sorusu | Gözlem gerekli | Rotanın anlamı |
|---|---|---|
| Parça tekrar tekrar bulunup tutulabilir mi? | Koltuk/tutma arızaları ve hangi referans noktasının hareket ettiği | Taşlama yolunu ayarlamadan önce sunumu düzeltin veya aileyi daraltın. |
| Gerekli malzeme, parçaya zarar vermeden çıkarılabilir mi? | Normal ve zorlu giriş durumlarında kabul edilen, eksik tamamlanmış ve fazla tamamlanmış sonuçlar. | Temas/aşındırıcı/işlem kapsamını ayarlayın veya istisnayı ayrı bir rotada tutun. |
| Sonuç, yıpratıcı yaşam koşullarına ve değişimlere dayanabilir mi? | Yeni, kullanılmış ve neredeyse yeni aşındırıcıların sonuçları; gerçek bir aile değişiminde zaman ve hatalar. | Kapasite tahmininde aşınma giderme ve geçiş işlemlerini belirtin. |
Dava kayıtları ayrı tutulmalıdır. ilk geçiş kabul edildi, Yeniden düzenleme sonrasında kabul edildi., hurda, ve güvenli bir şekilde sunulmadıBu ayrım, hızlı bir robot hareketinin hızlı kabul edilen çıktı ile karıştırılmasını önler. En kötü kabul edilen giriş koşulunda meydana gelen bir arıza, tüm otomasyonu otomatik olarak reddetmez: yukarı akışta bir çapak sınırını, ayrı bir ağır malzeme kaldırma adımını veya manuel istisna yolunu haklı çıkarabilir. Tersine, yüksek bir istisna oranı, yalnızca kolay parçaların otomasyonunun faydasını ortadan kaldırabilir.
Doğru kapasite ve maliyet birimini karşılaştırın.
Her parça ailesi için, mevcut manuel dokunma süresini ve inceleme/yeniden işleme süresini; önerilen robot yükleme döngüsünü ve operatör katılımını; fikstür, programlama ve aşındırıcı değiştirme süresini; geçiş sıklığını; ve her iki rota için ilk geçiş kabulünü kaydedin. Ardından karşılaştırın. planlanan saatte kabul edilen parçalar hem de Kabul edilen parça başına toplam maliyet O tesisin fiyatlarını kullanarak. Her parçanın manuel onarıma ihtiyacı varsa veya her küçük parti uzun bir geçiş süresi gerektiriyorsa, kısa bir robot taşlama stroku düşük maliyetli bir sonuç değildir. Bu gözlemlenen girdiler olmadan, yatırım getirisi iddiasında bulunmak yerine kavramı "önce örneklem" olarak adlandırın.
EVST, parça fotoğrafları/çizimleri, tamamlanacak alanlar, temsili gelen varyasyonlar, mevcut kabul örnekleri ve parti/değişim karışımından yola çıkarak ilk otomasyon kapsamını tartışabilir. Faydalı çıktı, tanımlanmış bir proses penceresi ve bir istisna rotasıdır.
İlgili EVST okuma materyalleri: MKS taşlama ve parlatma iş istasyonu kılavuzu Mevcut düzenleri ve model ailelerini tanımlar. temas ve kullanım kılavuzu Bu makale, süreç kontrollerine daha derinlemesine iniyor ve mevcut manuel işlerin hangi bölümünün öncelikle otomatikleştirme denemesini hak ettiğini ele alıyor.