Wydajność transferu arkuszy wielogłowicowych powinna być wyrażona w liczbie przyjętych sztuk dostarczonych przez uzgodnioną granicę, a nie w ruchach robota ani liczbie głowic stykowych. Podziel liczbę sztuk faktycznie przyjętych w pełnym cyklu przez całkowity czas cyklu. Następnie odróżnij szacunkową liczbę godzin pracy od szacunkowej liczby godzin planowanych przed porównaniem stacji z resztą linii.
Zdefiniuj jednostkę przed pomiarem prędkości
Załączony materiał filmowy przedstawia równoległy mechanizm przenoszący poprzeczkę z wieloma głowicami stykowymi, umieszczonymi nad oddzielnymi rzędami ułożonych w stosy elementów przypominających arkusze. To ułożenie sprawia, że pytanie o liczenie jest istotne: położenie głowicy samo w sobie nie jest dowodem na przeniesienie akceptowalnego elementu.
00:06 — Poprzeczka i jej liczne głowice stykowe znajdują się nad oddzielnymi rzędami elementów przypominających arkusze.
W celu przeprowadzenia próby wydajności wybierz granicę odbioru i zdefiniuj, co jest uznawane za jedną zaakceptowaną sztukę. Użyj tej samej definicji dla stacji przeładunkowej, etapu dostawy i kolejnej operacji. Jeśli jeden etap zgłasza grupy, a inny pojedyncze sztuki, przelicz je przed porównaniem stawek.
Zmierz pełne cykle od uzgodnionego zdarzenia do jego kolejnego wystąpienia. Uwzględnij ruch i działania cyklu roboczego potrzebne do ponownego osiągnięcia tego samego stanu. Rejestruj faktycznie odebrane elementy obok zapisu czasu, aby puste stanowisko odbioru lub nieudane przekazanie nie mogły zostać po cichu zaliczone jako wynik.
Model z wyraźnymi granicami czasu i liczby
Dla reprezentatywnego okresu stabilnego biegu niech n_dobry będzie średnią liczbą akceptowanych sztuk na pełny cykl i c_full Średnia liczba sekund na pełny cykl. Szybkość transferu wynosi:
R_transfer = 3600 × n_dobry ÷ c_pełny, w sztukach przyjętych na godzinę pracy.
Stała przelicza sekundy na godziny; nie jest to założenie produkcyjne. Jest to wymiarowy model planowania, a nie wynik pomiaru z klipu. Jeśli cykle różnią się znacząco, należy obliczyć liczbę zaakceptowanych sztuk podzieloną przez całkowity obserwowany czas trwania, zamiast uśredniać poszczególne wskaźniki cykli.
| Zarejestrowany element | Jak to działa w tym modelu |
|---|---|
| Puste pozycje lub odrzucone transfery | Zmniejsz liczbę akceptowanych sztuk podczas obliczania n_good |
| Ponowne próby uwzględnione w pełnych cyklach czasowych | Już zwiększ c_full |
| W obserwacji uwzględniono ruchy wolniejsze | Już zwiększ c_full |
| Przystanki wyłączone z pomiaru czasu trwania biegu | Potrzebny jest oddzielny dodatek przy przeliczaniu na czas planowany |
Nie należy mnożyć zmierzonego tempa pracy przez inny współczynnik jakości lub prędkości w przypadku strat już uwzględnionych. I odwrotnie, próba, która mierzy czas tylko udanych, nieprzerwanych cykli, nie może być przedstawiana jako prognoza na całą zmianę. Należy wskazać, które cykle oczekiwania i zatrzymania zostały pominięte.
Jeśli dostępność mierzy się jako czas pracy podzielony przez planowany czas produkcji, pomnożenie stawki roboczej przez tę dostępność daje oszacowanie planowanej liczby godzin w tych samych warunkach. Jeśli stawka wykorzystuje już cały planowany czas, ponowne zastosowanie dostępności spowoduje podwójne naliczenie czasu zatrzymania.
Linia może przyjąć mniej niż stacja przeładunkowa może przetransportować
Po przeliczeniu każdego etapu na tę samą liczbę sztuk i czas, porównaj podaż w górnym biegu rzeki, przepustowość przesyłu i akceptację w dolnym biegu rzeki. Ich najniższy możliwy wskaźnik stanowi pułap planowania dla połączonego przepływu. Rzeczywista produkcja może być niższa, ponieważ niedobór mocy, blokowanie, buforowanie i zachowanie odzyskiwania wpływają na interakcję etapów.
Próba powinna zatem uwzględniać standardowe procedury dostawy i odbioru. Należy odnotować, czy poprzeczka czeka na materiał, czy na kolejną operację, i zachować te odstępy czasu zgodne z limitem czasowym użytym w obliczeniach. Zwiększenie prędkości ruchu nie usunie ograniczenia odbioru.
W przypadku dyskusji inwestycyjnej należy najpierw ustalić, czy niedobór dotyczy transferu, dostawy czy odbioru. Dopiero potem należy porównać koszty sprzętu lub robocizny z proponowaną zmianą. Bez tego rozróżnienia, koszt jednostkowy może zakładać dodatkową sprzedaż, której linia nie może przyjąć.
Udostępnij EVST informacje o rozmieszczeniu materiałów, liczbie sztuk odebranych, zapisach cykli i rytmie upstream/downstream. Te zapisy pozwolą nam omówić granicę przepustowości komórki obsługowej i próbę potrzebną do jej sprawdzenia.
Innym przykładem stacji oczekującej na inny proces jest Dlaczego czas cyklu obsługi maszyny różni się od prędkości robota, gdzie obsługa czasu i przetwarzanie maszynowe wymagają oddzielnych budżetów.