Wybierz drogę prezentacji na podstawie powierzchni, które mają zostać pokryte powłoką, a nie liczby ramion robota. Utrzymanie części w pozycji nieruchomej może się sprawdzić, gdy całe narzędzie natryskowe może zbliżyć się do tych powierzchni. Warto porównać kontrolowany obrót przedmiotu obrabianego, gdy odsłania on trudno dostępne obszary bez utraty powtarzalnego chwytu. Żadna z tych metod nie eliminuje konieczności badania obszaru styku wieszaka.
Przed wyborem mechanizmu zaznacz granicę powłoki
Na rysunku części lub próbce należy rozróżnić powierzchnie wymagające pokrycia, powierzchnie, które muszą pozostać czyste, oraz obszary zasłonięte przez wieszak. Ta prosta mapa zmienia problem mechaniczny. Jeśli powierzchnia styku znajduje się poza wymaganym wykończeniem, uchwyt może pozostać w tym miejscu przez cały czas operacji. Jeśli ta sama powierzchnia musi zostać pokryta powłoką, samo obrócenie części nie odsłoni powierzchni wciąż dociskanej do podpory; sposób mocowania lub kolejność obróbki wymagają osobnej decyzji.
Przykład procesu przedstawia dwa ramiona robota wokół zawieszonych cylindrycznych elementów obrabianych. Jedno narzędzie natryskowe podąża za zewnętrzną częścią elementu obrabianego, podczas gdy ramię cofa się i przesuwa do tyłu, a strumień natryskowy pozostaje widoczny. Stanowi to przydatny punkt wyjścia do omówienia dostępu wokół wiszącego kształtu.
Robotyka natryskowa pracująca obok zawieszonych cylindrycznych elementów obrabianych.
Porównaj, czego każda trasa wymaga od oprawy
| Trasa prezentacji | Warunki do testowania | Co może zmienić wybór |
|---|---|---|
| Trzymaj obrabiany przedmiot nieruchomo i poruszaj pistoletem | Podejdź do każdego wymaganego obszaru z kompletnym zestawem pistoletu i węża | Dostępny punkt robota może nadal blokować korpus pistoletu przez wieszak lub sąsiednią część |
| Indeksowanie lub obracanie przedmiotu obrabianego pod kontrolą | Zachowaj powtarzalne przytrzymanie, gdy wymagane obszary staną się widoczne | Przed oceną powtarzalnej ścieżki natrysku należy zwrócić uwagę na układ mocujący umożliwiający przesuwanie części |
Dedykowana oś pozycjonująca to jedna z dostępnych architektur umożliwiających prezentację detali robotowi lakierniczemu. Jej istnienie nie oznacza, że każde zawieszone mocowanie jest sterowanym mocowaniem obrotowym. Jeśli proponowany jest obrót, należy uwzględnić w próbie detal, mocowanie i planowany ruch. Należy określić punkt początkowy i końcowy, a następnie ponownie sprawdzić prezentowaną pozycję po załadowaniu nowego detalu.
Utrzymanie części w bezruchu pozwala uniknąć konieczności dodatkowego pozycjonowania, ale narzędzie musi wówczas pokryć wymagane kierunki podejścia. Przetestuj korpus pistoletu i przewody serwisowe na całej długości, w tym ruch między powierzchniami. Nie porównuj wyłącznie toru ruchu końcówki dyszy.
Niech trudne regiony zadecydują o kolejnym etapie
Użyj tej samej mapy wymaganych powłok, aby porównać obie propozycje. Zbadaj obszar przylegający do wieszaka, obszar skierowany do tyłu oraz przejścia między obszarami poddanymi różnym procesom. Zapisz ustawienia mocowania i położenie powierzchni wraz z próbką, aby można było dostrzec różnicę w testowanej prezentacji.
Jeśli trudno dostępny obszar staje się dostępny jedynie poprzez zmianę uchwytu, należy rozwiązać ten krok mocowania przed udoskonaleniem programu natryskowego. Jeśli uchwyt jest akceptowalny, a narzędzie może dotrzeć do każdego wymaganego obszaru, należy przetestować prostszy, stacjonarny układ przed dodaniem osi. Ostateczny wybór nadal opiera się na rzeczywistym procesie powlekania i uzgodnionych z nim wymaganiach akceptacji.
Omów prezentację części wiszącej z EVST. Przydatnymi danymi wyjściowymi do porównania tras są zaznaczony rysunek powierzchni, zdjęcia wieszaków i dozwolone ruchy części.