Zanotuj dwa znaki jednocześnie w każdym wewnętrznym narożniku: materiał pozostawiony w narożniku i ewentualny jasny ślad na sąsiedniej powierzchni. Na długim, prostym odcinku porównaj środek rozpiętości między podporami z krawędzią w pobliżu podpory. Te pary kontroli pomagają odróżnić problem z prześwitem na zakręcie od problemu z lokalizacją wzdłuż ramy.
Na nagraniu z obróbki ramy widać zakryte ramię niosące długą, prostokątną ramę do powierzchni roboczej. W szerszym ujęciu widoczne są oba ramiona, a w miejscu styku stołu roboczego widać iskry. To jest ta część operacji, w której próba powinna wykazać, która krawędź jest obrabiana, a która powierzchnia musi pozostać nienaruszona.
00:54 w filmie. Iskry w miejscu styku ze stołem roboczym, gdy oba roboty są widoczne obok długiej ramy.
Zaznacz wadę na rysunku
Przed próbą należy określić materiał do usunięcia i przyległe powierzchnie do zachowania. Na odcinku prostym należy sprawdzić środek między podporami oraz w pobliżu końców. Jeśli pominięte pasmo ulegnie zmianie po ponownym osadzeniu ramy, należy sprawdzić podparcie przedmiotu obrabianego i punkty lokalizacyjne przed kompensacją w programie robota.
W przejściu lub narożniku wewnętrznym sprawdź, czy wejście i wyjście znajdują się na widocznych śladach. Narożnik może zatrzymywać materiał, jeśli materiał ścierny nie może wejść pod kątem prostym. Jasny ślad poza celem może wskazywać na kontakt z sąsiednią powierzchnią podczas obrotu narzędzia. Użyj reprezentatywnego złącza lub narożnika, aby sprawdzić, czy w próbie należy zastosować oddzielne przejście, inny kąt roboczy lub inne narzędzie.
Zachowaj zużytą ramę narzędzia
Niektóre zgodne narzędzia szlifierskie kompensują zmiany powierzchni poprzez kontrolowany ruch i mogą zgłaszać zmiany położenia związane ze zużyciem ścierniwa. Sygnał jest najbardziej przydatny, jeśli można go powiązać ze zmianami w gotowej ramie. Zachowaj ramę wyprodukowaną na wczesnym etapie eksploatacji ścierniwa i inną, która powstała w pobliżu planowanej zmiany, używając porównywalnych półfabrykatów. Sprawdź obie ramki w tych samych oznaczonych obszarach. Jeśli tylko późniejsza rama wykazuje resztki materiału, sprawdź odstęp czasu między wymianami i warunki próbne przed dodaniem dodatkowego przejścia do każdej ramy.
Aby uzyskać akceptację, należy zachować zdjęcia pokazujące granicę między powierzchnią docelową a chronioną oraz przy każdym z nich zapisać stan ścierności. Omów swoją próbę ramy z EVST wykorzystując zdjęcie całej części i sparowane zdjęcia obu powierzchni w tym samym rogu, a także odczyty ze środka i końca najdłuższego niepodpartego przęsła.

